FEVKALADE MEMNUNUM DÜNYAYA GELDIGIME

Fevkalâde memnunum dünyaya geldigime,
topragini, aydinligini, kavgasini ve ekmegini seviyorum.
Kutrunun ölçüsünü santimine kadar bilmeme ragmen
ve meçhulüm degilken günesin yaninda oyuncakligi
dünya, inanilmayacak kadar büyüktür benim için.
Dünyayi dolasmak,
görmedigim baliklari, yemisleri, yildizlari görmek isterdim.
Halbuki ben
yalniz yazilarda ve resimlerde yaptim Avrupa yolculugumu.
Mavi pulu Asya’da damgalanmis
bir tek mektup bile almadim.
Ben ve bizim mahalle bakkali
ikimiz de kuvvetle meçhulüz Amerika’da.
Fakat ne zarar,
Çin’den Ispanya’ya, Ümit Burnu’ndan Alaska’ya kadar
her mili bahride, her kilometrede dostum ve düsmanim var.
Dostlar ki bir kerre bile selâmlasmadik
ayni ekmek, ayni hürriyet, ayni hasret için ölebiliriz.
Ve düsmanlar ki kanima susamislar
kanlarina susamisim.
Benim kuvvetim :
bu büyük dünyada yalniz olmamakligimdir.
Dünya ve insanlari yüregimde sir
ilmimde muamma degildirler.
Ben kurtarip kellemi nida ve sual isaretlerinden,
büyük kavgada
açik ve endisesiz
girdim safima.
Ve disinda bu safin
toprak ve sen
bana kâfi gelmiyorsunuz.
Halbuki sen harikulâde güzelsin
toprak sicak ve güzeldir.

 

Nazım Hikmet Ran