İstanbul'da, Tevkifane avlusunda,
güneşli bir kış günü, yağmurdan sonra,
bulutlar, kırmızı kiremitler, duvarlar ve benim yüzüm
                                    yerde, su birikintilerinde kımıldanırken,
ben, nefsimin ne kadar cesur, ne kadar alçak,
ne kadar kuvvetli, ne kadar zayıf şeyi varsa
                                                hepsini taşıyarak :
dünyayı, memleketimi ve seni düşündüm...
 

                                                        1939 Şubat İstanbul Tevkifanesi
 

Nazım Hikmet Ran